أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَني آدَمَ أَنْ لاتَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبينٌ « 1 » اى فرزندان آدم ، آيا به شما ( به وسيله پيامبران و عقول خودتان ) سفارش نكردم كه شيطان را نپرستيد كه او مسلما براى شما دشمنى آشكار است ؟ استاد بزرگوار ما حضرت امام خمينى ( قدس سره ) جمله‌اى را بارها در درس‌هاى اخلاقى خويش تكرار مىكردند كه : « عالم محضر خداست ، در محضر خدا معصيت نكنيد » . همه بايد در محضر پروردگار احساس شرمندگى كنند و از مخالفت‌ها و سرپيچىهايى كه از اوامر او داشته‌اند ، توبه نمايند . اينكه انسان از سفرهء گستردهء نعمت‌هاى پروردگار متعال متنعّم شده و در عين حال با فرامين حق‌تعالى مخالفت ورزد ، حكايت از بىحيايى او دارد و از اين بىحيايى كه نسبت به محضر ربوبى حضرت حق روا داشته است ، بايد احساس خجالت و شرمندگى كند . به گناهان خويش اقرار كند و از محضرش طلب عفو نمايد . كسى كه در محضر پروردگار عالم شرمنده و خجالت‌زده نيست ، نمىداند چقدر گناه‌كار است . بعضى اوقات تكرار گناه موجب مىشود قبح آن از دل انسان برود و لذا خودش را مقصّر نمىداند و از اين جهت به توفيق توبه كه توفيق عظيمى است ، دست نخواهد يافت . در جايى كه پيامبر اكرم ( ص ) كه تجلّى عصمت و پاك‌دامنى هستند و از هر خطا و اشتباهى نيز مصون مىباشند ، روزى هفتادمرتبه ، در محضر پروردگار توبه مىنمايند : « إِنَّهُ لَيُغَانُ عَلَي قَلْبِي وَإِنِّي لَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فِي كُلِّ يَوْمٍ سَبْعِينَ مَرَّةً » « 2 » ؛ ضرورت توبه براى افراد معمولى بيش‌تر روشن مىگردد .

--> ( 1 ) . يس / 60 ( 2 ) . مستدرك‌الوسائل ، ج 5 ، ص 320 : « گاهى كدورت روى قلبم مىنشيند و من در هر روز هفتاد مرتبه استغفار مىكنم . »